hds

HDS
Last but not least, mijn hockeyclub HDS, of liever gezegd de club van mijn kinderen met een kleine 1000 leden. Zij dreigden (met een knipoog) ten onder te gaan aan een discussie over de ambitie van de club.

Als vader met een passie voor sport en met mijn zogenaamde bestuurlijke ervaring, werd ik gevraagd om de boel weer bij elkaar te brengen. De keuze tussen een prestatie gerichte club of een familie club, oftewel het verschil tussen top- of breedte hockey bleek het startpunt in het neerzetten van een heldere strategie. Met een aantal echte verenigingsdieren zijn we de club sinds twee jaar weer van onder af aan het opbouwen. Resultaat: er is weer rust in de tent, de leden melden zich weer spontaan aan – want het is zo gezellig bij ons – de hoogste teams zijn weliswaar gedegradeerd, maar we doen nu alles met eigen mensen en hebben de boel grosso modo weer op de rit.